Hakan RAPOĞLU - Kişisel Blog

  s122: “Öğretmen olmayı arzu edenlerin gerçek amacı kendi görüşlerini aktarmak değil, kafaları tutuşturmak olmalıdır.” - Frederick Robertson İkaz etmek aslında dırdır etmekten başka bir anlama gelmez . Ebeveynler ve eşler, çoğu zaman çocuklarının ya da birbirlerinin peşine düşüp neyi ne zaman yapmaları gerektiğini “hatırlatma” tuzağına yakalanırlar.  “Yarın resim dersine bir çalışma götürmen gerektiğini unutma.” “Resitale hazır olman için piyano çalışman lazım” “Çiçekleri sulasan iyi olur, solmak üzereler.” Bu hatırlatmalar yardımcı olma amacını taşıyor olsa da, paylama etkisi yapar. Bu tür tavsiyeler alıcı kişiyi tepki göstermeye ve talebe uyum göstermede ayak sürmeye kışkırtır.  Daha ince bir yaklaşım, yönlendirici sorularla insanların kendilerinin keşfetmesini kolaylaştırmaktır. Bu önceden düşünmeyi gerektirir, ama eğitimciyle buyurucunun arasındaki fark da buradadır. Eğitim yetiştirmek  demektir. “Yarın resim dersine hangi çalışmayı götüreceksin?” “Resital hazır...

  s17: Öncelikle mutlak bir doğru yok. Herkes kendi yolunu kendisi çizecek. İnsan bir işe yaradığını hissettikçe, dünyası da anlamlı hale geliyor, bunu bilerek yola koyulmalıyız. Ben hayatın anlamının, dediğim gibi üretmek ve sevmek olduğunu düşünenlerdenim. M. İlmiye Çığ s20: Çocukluk yıllarımız bu konuda oldukça belirleyici. Çünkü yaşamın ilk yıllarında öğrendiklerin, kıymete değer gördüklerin, alışkanlık edindiklerin ve kaçındıkların bugün taşıdığın karakteri var ediyor. s33: Yaratıcılık, en çaresiz dönemlerinizde gelir bir şekilde sizi bulur. Geri kalan, insanın kabiliyetleri ölçüsünde hareket etmesi ve biraz üretme cesareti, biraz da hayata katılma tutkusu. s34: Gelişmeye cüret edecek kadar cesur değilsen hayatta iz bırakamıyorsun. Sorumluluk almanın da mücadele etmenin de sesini çıkarmanın da esas şartı cesur olmak bana kalırsa. İstiklal Marşımız da bildiğiniz gibi “Korkma” sözleriyle başlar. Hayatta kendi yolunu bulamayan başkasının yolunda yalpalar, bu kaçınılmaz. En önemli...

  “Güvenin şartı samimiyettir, kayıtsız şartsız samimiyet.” Stefan Zweig - Amok Koşucusu s21

" Sizi sadece ilk adımı atmaya cesaretlendiriyorum. Sıklıkla. Daima. Bir şeyler başlatan kişi olun." Seth Godin - Kurcala s77 " Başlamak ise farklıdır. Bir şeylere başlamak hadise değil, bir hadiseler dizisidir." Seth Godin - Kurcala s70 “Ne işe yarayacağını bilmediğin konularla ilgilenmek zorundasın, çünkü neyin ne zaman ne işe yarayacağını bilemezsin.” Ali Nesin Bugün gelecekteki senin, sana teşekkür edebileceği bir şeyler yap! - Anonim

       Yeni bitirdiğim kitabın ismi, aslında kitapçıyı gezerken raflarda görmüştüm ve elime aldığım anda "ben bu kitabı gerçekten okumalıyım" diye hissettim. Ve sanırım 1 hafta gibi bir sürede, belkide 1,5 hafta da olabilir hızlıca okudum. Açıkçası hayatıma bazı katkıları olduğunu net bir şekilde söyleyebilirim. Çünkü kafamda toparlayamadım, zamanımı planlamakta zorlandığım bazı konular ve projeler vardı. Bu kitap sayesinde gerçekten bazı taşlar yerine daha iyi oturdu ve gereksiz bazı yüklerden kurtulduğumu, kendim için daha önemli şeyleri ve kavramları farketmeye başladım. Küçük bir aydınlanma yaşadım diyebilirim ve kesinlikle bana "hayatımı düzenleme" konusunda katkısı oldu. Biraz daha zihnim toparlanmış durumda ve önümü daha iyi görebiliyorum. Eğer sizde karışık kavramlar, çok fazla iş yığını, asıl sizin için önemli olan konuları veya projeleri hayatınızda bulmakta veya farketmekte zorlanıyorsanız faydasını görebilirsiniz.      Kitaptan çok fazla ye...

    Daha önce sesli kitap uygulaması üzerinden dinlemiştim, şimdi ise basılı halini alarak tekrar okumak istedim. Gerçekten basit ve çok eskilere dayanan Babil'den esintiler eşliğinde ekonomi dersi, yatırıp yapma fikirleri diyebilirim. Para nasıl biriktirebiliriz, nasıl server sahibi olabiliriz, harcamalarımızı kontrol etmenin yöntemleri ve nasıl kendi kendine türeyen zenginlik inşa edilir gibi konular yüz yıllar öncesinde günümüze kadar gelen hikayeler eşliğinde anlatılıyor. O zaman en etkili ve başarılı Babil'den kalma tavsiye ile başlayalım: Altının İlk Kuralı "Gelirinin en az onda birini kenara koyarak kendi ve ailesinin geleceği için para biriktiren birisine altın memnuniyetle ve katlanarak gelir."  

  Son birkaç aydır okumalarımı iyi seviyelere çıkarmayı başardığımı düşünüyorum, aslında bunda storytel uygulamasının da çok katkısı oldu diyebilirim. 2023'e girerken yeni yılla ilgili " bu yıl daha çok okuyacağım ve bunu düzenli bir alışkanlığa dönüştüreceğim " diye bir hedefim de vardı. Ardından bu hedefimi biraz sesli kitap uygulamasıyla hızlandırmaya başladım ve işe gidip gelirken, genellikle de sabahları yaklaşık bir saat kitap dinleyerek onlarca kitap bitirmeyi başardım. Bu bana inanılmaz bir kolaylık sağladı. Ardından yavaş yavaş hem sesli kitabı hem de fiziksel kitapları birlikte okumaya ve sürdürmeye çalıştım. Böylece hem dinliyor hem de okuyordum, kitapları bitirme sürem git gide hızlanmaya başladı. Son olarak da kitapları okumak için artık uygun bir ortam arayışından vazgeçmeye başladım. Kitapları çantama alıyorum, elime alıyorum, bir cep telefonu gibi yanımda taşımaya başlamış oldum ve metrobüste dahi kitap okuyarak yolculuklarımı değerlendiriyordum. Kitap ok...

 Son zamanlarda okuduğum harika bir roman. Çok akıcı, çok sade ve o kadar hayatın içinden ki. Kitabı okurken gerçekten hemen bitirmek ve sonunda neler olacağını anlamak istiyordum. Neyse ki kitap biraz ince ve akıcı olduğu için kısa bir sürede okudum. Aslında Lennie'nin son yaptığı hareketten sonra biraz üzüldüm, yani senaryonun farklı bir şekilde bitmesini arzulardım. Keşke hayal ettikleri o çiftlikleri kurabilselerdi mesela. Evet, daha fazla kitap içeriğinden bahsetmeden buraya kısa bir alıntı bırakarak paylaşımımı sonlandırmak istiyorum. "Lennie’ye döndüm: 'Atla suya dedim.' Atladı. Hiç yüzme bilmiyordu. Biz onu çıkarana dek nerdeyse boğuluyordu. Onu çekip sudan çıkardım diye bana öyle minnet duydu ki 'atla!' diyenin ben olduğumu hepten unutmuştu. İşte… Onunla bir daha asla dalga geçmedim."

 Son okuduğum ve bir hayli beğendiğim bir kitap. Keyifle okudum ve bir süre ruhuma iyi geldi diyebilirim. Bu sıralar tamda böyle bir kitaba ihtiyacım vardı hiçte fena olmadı. Kitap bir nevi kişisel gelişim ve farkındalık kalıpları içerisinde yer alıyor. Yer yer hikayeler vecizeler derken daldan dala ve konudan konuya heyecanla zıplıyorsunuz ama bu zıplamalar çok akıcı ve sizi rahatlatacak düzeyde oluyor. Kitapta en çok beğendiğim bazı konular ve kavramlar: Padişah vezir köprü hikayesi Masai kabile şefi Kiberenge'nin hikayesi Yaşamda herkesin kendi "zamanına" göre yaşaması kavramı. Batık maliyet yanılgısı

  İlber Ortaylı 'nın " Bir Ömür Nasıl Yaşanır? " isimli kitabını okumaya başladım. Tam da yeni yıla girmeden ve 2020'nin son saatlerinde. Kitap okuma meselesini uzun süredir aklımda kurcalıyordum, bir ara çok iyi başladığım ve alışkanlık haline getirdiğim "okuma" meselesini tekrar yeni yılın arifesinde gündemime alıp eyleme koyuluyorum. Düzenli olarak okumalıyım, okumalıyız. Bu işin peşini hayatım boyunca bırakmadım ve mücadele etmeye devam edeceğim. Hep kitapları sevdim, hep okumak istedim. Dönem dönem alışkanlık kazandım, dönem dönem sadece kitap satın alıp raflarımı okumadığım kitaplarla doldurdum. Ama kitapları ve okumayı hep sevdim. Neyse çok acıklı bir yere doğru gidiyor bu yazım. Yeni yılla beraber, hatta ondan bir gün öncesinde tekrar " düzenli ", " disiplinli " ve " Israrla " okumalarıma devam etmek istiyorum. Okumadığım zaman hep geriye gittiğimi ya da yerimde saydığımı hissediyorum. Bu nedenle zihnimi, ruhumu hep taze...